شاید یک بهانه لازم بود برای این دوباره نوشتن. یک دلتنگی. هر چی هست روز نوشت نیست. انشالله هر هفته در روز مشخص.

وقت خوش.

لازم به یادآوری هست که زمانی فردی بود به نام ایران (همسر پدربزرگ من) با هزار ماجرا و عمری به کوتاهی یک فصل و حقیقتا مثل یک فصل زندگی ها رو ورق زد. زود مرد. اما تا نمرده بود اسم این بلاگ زمانه به وقت ایری بود. بس که فصل بهاری شکلی بود. وقتی مرد قسمت ایری از اسم بلاگ پاک شد. بعدها که اصلا نوشتن اینجا قطع شد. اما دوباره فکر کنم وقت اینه که زمانه به وقت ایری باشه...

حذف